θέλω να σκανάρω αυτό το αποτύπωμα που σχηματίστηκε από τον ιδρώτα μου στην μπλούζα. Από τα δυο πνευμόνια που στο σημείο εκείνο η εφίδρωση ήταν πιο έντονη και τις δυο γραμμούλες -συμμετρικές και αυτές- που έτρεξαν με τη μορφή σταγόνων κάτω από το ρούχο. Αυτό το συμμετρικό σχέδιο με άξονα το στέρνο δεν μπορεί να λέει ψέμματα. Είναι εκεί καθημερινά τα μεσημέρια και αλλάζει διάθεση και σχήμα. Δεν μπορεί να μην διαβάζεται κάπως, να αποκρυπτογραφείται. Μου προκαλεί σεβασμό γιατί ενώ δεν είναι φτιαγμένο από τα χέρια μου, μπορώ να καυχιέμαι ότι το δημιούργησα εγώ.
Όταν διπλασιάζεται μια εικόνα bitmap σε αξονική συμμετρία το αποτέλεσμα μπορεί να είναι πολύ δυνατό. Αυτή η “τερατογένεση” δημιουργεί ένα καινούργιο πλάσμα ή ακόμα ένα οργανικό κέντημα. Γίνεται διακοσμητικό αλλά και όχι ακριβώς. Το αντικείμενο με τον καθρέπτη του ή ακόμα το αντικείμενο μέσα στον καθρέπτη του. Οι φόρμες οσμώνονται μεταξύ τους κρατώντας επιμέρους λεπτομέρειες οι οποίες σε ωθούν να δώσεις ερμηνείες.
